Uitnodiging aan informateur Tjeenk Willink…

Afgelopen week koos informateur Edith Schipper ervoor om het formatiestokje over te dragen aan Tjeenk Willink. De Tweede Kamer vindt het een ’prima keuze’ en verstandig iemand te vragen die zoveel gezag heeft en boven de partijen staat om te kijken of hij schot in de formatie kan brengen’. Edith Schipper doet daarbij de suggestie dat het wellicht verstandig is om in de volgende ronde met meerdere partijen tegelijkertijd te gaan praten. En dat vindt Alexander Pechtold een ‘interessante suggestie’. Verbazingwekkend vind ik dat. Gebeurt dat dan niet?

Beste mijnheer Willink, er zijn landen en  culturen waar besluitvormingsprocessen tussen groepen van verschillende signatuur en met verschillende ambities heel anders verlopen. Ook op bestuurlijk niveau. Daar speelt hakken in het zand, je gelijk halen, geen standpunten willen wijzigen noch blokkades willen opheffen, allen krachttermen die we nu al maanden horen langskomen, niet. Daar staan geen ego’s maar het overleven van een community centraal. Daar staat ‘het beste voor’ het volk centraal. Daar wilt u als gedegen en ervaren informateur natuurlijk meer van weten. Want u wilt én slagen én draagvlak én vernieuwing, toch?

Hoe gaat dat in zijn werk?

Je brengt mensen bijeen in een kring, zo divers mogelijk (en laat dat nou juist in de Nederlandse politiek heel goed kunnen) en gaat de case: ‘wie vormen samen het kabinet, samen uitrafelen. Alle thema’s aan bod. ‘Geen achterkamertjes, geen onderonsjes. Het woord ‘ik’ valt daarbij niet, ‘dat is nu eenmaal mijn of onze partij mening’, ook niet. Grove aanmatigende taal ook niet. Het gaat om een dialoog gebaseerd op inzichten. Inzichten die op respectvolle wijze gedeeld worden. De hardste roeper heeft daarbij zeker niet per definitie gelijk.

Het land moet goed geleid worden

Als alle inzichten, in de breedste zin gedeeld zijn, gaat er een aanpak en oplossingsronde  plaatsvinden. Iedereen mag komen met suggesties en ideeën die het uiteindelijke doel: het land moet goed geleid worden, dichterbij brengen. Termen als ‘alleen op die voorwaarde’, ‘maren’ en ‘moeten’, zijn niet aan de orde. Het is constructief.

U , mijnheer Willink, als tijdelijk leider van dit illustere gezelschap politici, leunt achterover en luistert. U bent in opperste concentratie. Als u luistert, hoort u immers wat gezegd wordt en wat niet gezegd wordt. U zult zien dat het gezelschap aan kennis en kwaliteit groeit. En samen uitkomt op een bijzonder resultaat. U zult zien dat iedereen daar blij van is geworden en zich eraan conformeert en ermee thuis kan komen bij de eigen achterban. U hoeft het resultaat enkel te bekrachtigen. Makkie, toch?

Te mooi om waar te zijn?

Beste meneer Willink, het kan. Botswana wordt al jaren geleid vanuit deze Lekgotla principes.  Super stabiel land. Goede economie. Goede leiders. Leiders die hun achterban weten te bereiken en draagvlak hebben. En het is niet het enige Afrikaanse land dat deze methode met succes gebruikt. Waarom er niet van leren?

Wat jammer nou dat Edith Schipper dit niet wist. Wist u dat de Klimaattop in Parijs langs deze weg uit de impasse is gekomen? Door een interventie van mensen die deze methode kenden? Vast niet. Geeft niet. Probeer het ook eens. En laat u en ons, de burgers, eens verrast worden. En als u het moeilijk vindt zo een besluit kring te leiden, ik kom u graag helpen. Al is de kring nog zo groot en divers, no problem. Ik heb ook graag dat dit land goed geregeerd wordt. Nederland First? Politieke partij second, toch?

Leontine van Hooft

Leontine is corporate antropologe en inclusive entrepreneur, gespecialiseerd in opkomende markten. Zij is daarnaast auteur en spreker over Ubuntu management.